Werkbezoek Suriname

Afgelopen maart was mijn 15^e jaarlijkse bezoek aan Suriname als ‘financieel deskundige op vrijwillige basis’ voor een grote Nederlandse ontwikkelingsorganisatie. Sinds 2 jaar bezoek ik als team lid van Sharedfutures ook haar project van de psychosociale zorg aan kinderen met een chronisch ziekte zoals het HIV virus.

Deze reis was voor mij een bijzondere ervaring, omdat toen ik 3 jaar geleden mijn eerste gesprek met Sharedfutures voerde, niet kon vermoeden dat vruchten van de projecten van deze 2 stichtingen nog eens samen zouden kunnen komen.

Mijn verblijf in Suriname was volgepland. Eerst een hele week naar het Inheemse dorp Bigi Poika om aan een projectvoorstel dat onder het Twinning project van Minister Koenders valt, te werken. En op de valreep nog een sessie met vertegenwoordigers van het Diakonessenhuis.

U zult begrijpen dat ik na mijn succesvolle bezoek aan COVAB vorig jaar, dit jaar nog enthousiaster naar het Diakonessenhuis toog.
Door hun projectvoorstel voor de start van een ‘Multi disciplinair team voor kinderen met een chronische ziekte (waaronder HIV)’ wordt immers de laatste fase van het project van Sharedfutures in Suriname geïmplementeerd. Dankzij donateurs als Innovatiefonds Zorgverzekeraars en Nico Scheepstra Stichting kunnen wij als kleinschalige stichting direct een begin met het project maken.

De medewerkers van het Diakonessenhuis hadden de eerste contouren van de projectaanvraag al op papier gezet. En omdat een persoonlijke toelichting nou eenmaal effectiever is dan email en korte telefoontjes, zag ik voor mijzelf de taak weggelegd het voorstel verder met hen vorm te geven.

Mijn ontmoeting met Sandra Smit, werkzaam bij het Bedrijfsbureau van het Diakonessenhuis, zorgmanager Angele Kumbangsila en Wilco Zijlmans (kinderarts) was een bijzondere ervaring. De professionaliteit van deze vertegenwoordigers van dit ziekenhuis in combinatie met hun overtuiging en enthousiasme werkte aanstekelijk. De noodzaak om deze psycho sociale ondersteuning te verlenen, werd mij helemaal helder toen Angele benadrukte dat deze groep reeds vanaf het eerste bezoek aan de polikliniek een beter ondersteund moest worden. De ervaring was nu dat families, zeker als het op een operatief ingrijpen of een langdurig verblijf in het ziekenhuis aankwam, minder goed op de behandeling reageerden. Goede begeleiding, met kennis van zaken maar vooral in de vorm van een langer durend programma was wenselijk. Het verzoek aan Sharedfutures was dan ook om haar samenwerking met de Psychosociale Afdeling (PSA) van het AMC ook naar Diakonessenhuis door te trekken. Door een permanente uitwisseling van kennis door zowel de PSA afdeling AMC en de kinderafdeling van het Emma Kinderziekenhuis AMC zou in het Diakonessenhuis niet alleen een kwalitatief team, maar vooral een duurzaam ondersteuning kunnen worden gerealiseerd.

De sessie werd afgesloten met een rondleiding. Ik was en ben erg onder de indruk van de nieuwe kinder IC en van de door het Ronald McDonald huis gesponsorde speelkamer. Het idee is om deze ruimte ook te betrekken voor de ondersteuning.

Treffend was het dat ik tijdens de rondleiding de Kapitein van Bigi Poika, de heer Arumjo, met wie ik eerder deze week heb opgetrokken, tegen kwam. De heer en mevrouw Arumjo waren net in het ziekenhuis gearriveerd met hun zieke zoontje. Deze ontmoeting bewijst maar weer de belangrijke rol die het Diakonessenhuis speelt voor de bewoners uit het binnenland. Terwijl de Kapitein de situatie besprak met de artsen kon ik even met mevrouw Arumjo praten over haar zoontje en haar zorgen delen. Gelukkig bleek later de ziekte niet van ernstige aard.
Zo klein is de wereld soms, en zo volledig komen dingen bij elkaar en wordt de cirkel rond.

Wij zijn er helaas nog niet. Ik hoop dat ik met mijn verslag u voor ons project heb kunnen interesseren. Schroom daarom vooral niet contact met ons op te nemen.

Ik eindig dan ook traditiegetrouw met de woorden:
This is their future, share it.

Nel Quispel